Jij en je peuter spelen samen buiten en je zegt dat het tijd is om naar binnen te gaan. Nee! Blijf buiten, roepen ze en rennen weg.
Op 2-jarige leeftijd leert uw peuter de betekenis van grenzen. Een limiet stellen en vasthouden met uw kind voelt misschien niet altijd geweldig, maar het is een belangrijk onderdeel van hun ontwikkeling. Naarmate ze ouder worden, zullen ze hun eigen grenzen moeten stellen en vasthouden, wat ze zonder jouw hulp niet effectief zullen kunnen doen.
In 3 stappen een grens stellen met je peuter
1. Laat zien dat je hun perspectief begrijpt
Benoem de wens of het gevoel van uw kind op dat moment. Wauw, je wilt echt buiten blijven en spelen. Ik snap het. Ik heb het hier ook naar mijn zin.
2. Geef de grens aan en blijf standvastig
Ga laag en dicht bij uw kind zitten terwijl u rustig de grens aangeeft: u kunt momenteel niet buiten blijven. Je hoeft geen reden op te geven, maar bied een simpele en duidelijke aan als je die hebt. Het is etenstijd. We moeten naar binnen. Als uw kind zich nog steeds verzet, kunt u hem of haar de keuze geven: wil u lopen of moet ik u dragen? Indien nodig, pak ze rustig op en breng ze naar binnen.
3. Wees voorbereid op emoties
Jouw primaire taak is om de grens te stellen en vast te houden – en de taak van je kind is om je te laten weten hoe hij of zij erover denkt, zelfs als dat een ineenstorting betekent. Als uw kind in nood verkeert, is het moeilijk om niet te proberen zijn gevoelens voor hem op te lossen. Maar vergeet niet dat deze gevoelens een belangrijk onderdeel zijn van het ontwikkelen van vaardigheden op het gebied van emotieregulatie. Je kind moet teleurstellingen ervaren om er doorheen te leren komen. Het aanbieden van een knuffel of een knuffel is een geweldige manier om hun emoties te valideren: dit vind je niet leuk. Het is oké om je teleurgesteld te voelen. Je kunt je kind helpen verder te gaan terwijl hij begint te kalmeren: ik denk dat papa onze borden op tafel heeft gezet. Laten we eens kijken wat hij voor ons heeft gekookt.
Lees meer over het onderzoek
Houck, G.M., Dagboek voor geestelijke gezondheid van kinderen, 25 (1), 28-46.
Juffer, F., Bakermans-Kranenburg, M. J., Huidige mening in de psychologie , 15 , 189-194.
